садақ


садақ
зат. көне
Жебе атуға арналып, ағаштан иіп жасаған қол қаруы. Қарапайым садақты тобылғы, үйеңкі т.б. қатты ағаш шыбықтарын доғаша иіп, екі ұшын қайыспен керіп жасайды. Күрделі садақтың сыртқы бетіне сіңір тартылып, ішкі жағы мүйізбен қапталады, кейде ортасы мен екі шетіне сүйек бастырма қағылады.

Қуралұлы А. Қазақ дәстүрлі медениетінің энциклопедиялық сөздігі.— Алматы: «Сездік-Словарь» . 2007.

Смотреть что такое "садақ" в других словарях:

  • Сада — топоним: Сада город в Испании, в Галисии Сада село в Ярском районе Удмуртии Сада (приток Лекмы) Сада (приток Чепцы) …   Википедия

  • САДА — САДА, москворец. тянущие бичевку лошади, расположенные в определенном порядке, составляют саду; грузную барку ведут в две сады, ·т.е. обоими берегами; лошади на правом берегу зовутся коренными, на левом больными: Коренная (сада), стой! Больная… …   Толковый словарь Даля

  • САДА — Простой, несложный. Татарские, тюркские, мусульманские мужские имена. Словарь терминов.. САДА Простая, искренняя. Антрополексема. Татарские, тюркские, мусульманские женские имена. Словарь терминов …   Словарь личных имен

  • садақ — (көне.) жебе атуға арналған қол қаруы. Садақты мезолит дәуірінен ХХ ғасырға дейін дүние жүзінің халықтары көп пайдаланған. Қарапайым садақты тобылғы, үйеңкі, т.б. ағаш шыбықтарын доғаша иіп, екі ұшын қайыспен байлап жасайды. Күрделі садақтың… …   Казахский толковый терминологический словарь по военному делу

  • садақа — [صدقه] а. пул ё чизе, ки ба мӯҳтоҷон ва бенавоён чун хайрот дода мешавад; хайрот; садақа додан (кардан) хайрот додан; садақа пурсидан (талабидан) хайрот талаб кардан; садақа радди бало мақолест, ки садақаталабҳо мегӯянд …   Фарҳанги тафсирии забони тоҷикӣ

  • сада — Қ орда., Қарм.; Түрікм.: Небид., Жеб., Ашх., Тедж., Таш., Көнеүр., Мары) надан, дүниеден алшақ. Өз бетімен жүрген бір с а д а ғой Қ орда., Қарм.). Біздің ел бір с а д а ел (Түрікм., Таш.). [Түрікменше сада; өзб. содда; қарақ. сада; ұйғ. садә; тат …   Қазақ тілінің аймақтық сөздігі

  • сада — I [سده] бот. гуҷум, қайрағоч ◊ сада соя диҳад, бед хода (зарб.) II [صده] сад сол, аср, қарн; садсолагӣ III [صده] гурӯҳи саднафара; дастаи садкаса IV [سده] яке аз ҷа …   Фарҳанги тафсирии забони тоҷикӣ

  • садақахӯрӣ — [صدقه خوري] садақаталабӣ, садақагирӣ …   Фарҳанги тафсирии забони тоҷикӣ

  • садақахӯр — [صدقه خور] он кӣ бо садақагирӣ (чиз пурсидан аз касон) умр мегузаронад …   Фарҳанги тафсирии забони тоҷикӣ

  • Сада — горная вершина в системе Главного Кавказского хребта; находится в истоках реки Кизгыч Баши, на границе Карачаево Черкессии и Абхазии. Не исключено, что этимология оронима восходит к карачаево балкарскому садакъ – «стрела». Возможно, что вершина… …   Топонимический словарь Кавказа

Книги

Другие книги по запросу «садақ» >>


Поделиться ссылкой на выделенное

Прямая ссылка:
Нажмите правой клавишей мыши и выберите «Копировать ссылку»

We are using cookies for the best presentation of our site. Continuing to use this site, you agree with this.